درمان

شوینده‌ای بدون صابون (Soap-free)، بدون الکل و بدون عطر که با pH نزدیک پوست و سورفکتانت‌های ملایم، آلودگی و آرایش را بدون برهم‌زدن سد پوستی پاک می‌کند و بعد از شست‌وشو احساس کشیدگی نمی‌دهد.

هشدار/احتیاط — از شوینده‌های فومی خیلی کف‌کننده، اسکراب‌های دانه‌دار و محصولات حاوی سدیم لوریل سولفات در پوست حساس پرهیز شود.

کرم یا لوسیونی که حاوی سرامید، کلسترول و اسیدهای چرب است و با شبیه‌سازی لیپیدهای طبیعی پوست، سد محافظ را تقویت می‌کند، دفع آب از پوست را کم می‌کند و حساسیت را به‌مرور کاهش می‌دهد.

هشدار/احتیاط — در شروع استفاده مقدار کمی روی بخش کوچکی از صورت امتحان شود؛ در صورت سوزش غیرعادی یا جوش‌زدن، نوع سبک‌تر یا فرمولاسیون دیگری انتخاب شود.

مرطوب‌کننده‌های حاوی هیالورونیک اسید (Hyaluronic Acid) و گلیسرین با جذب و نگه‌داشتن آب در لایه بیرونی پوست، خشکی و کشیدگی را کم می‌کنند و ظاهر پوست را نرم و پرتر نشان می‌دهند.

هشدار/احتیاط — روی پوست خیلی خیس یا در محیط بسیار خشک بهتر است همراه با یک کرم چرب‌تر استفاده شوند تا آب جمع‌شده در پوست تبخیر نشود.

ضدآفتاب فیزیکی یا ترکیبی، بدون عطر و الکل، که از فیلترهای قابل‌تحمل‌تر برای پوست حساس استفاده می‌کند و در برابر UVA و UVB محافظت گسترده می‌دهد و قرمزی و تحریک ناشی از نور را کم می‌کند.

هشدار/احتیاط — ممکن است ضدآفتاب‌های کاملاً مینرال روی پوست‌های تیره هاله سفید باقی بگذارند؛ انتخاب بافت و رنگ مناسب و تست روی بخش کوچکی از صورت قبل از استفاده کامل توصیه می‌شود.

سرم یا کرم حاوی نیاسینامید (Niacinamide) در حدود ۲ تا ۵ درصد می‌تواند به تقویت سد پوستی، کاهش قرمزی خفیف و بهبود یکنواختی رنگ پوست کمک کند و در عین حال معمولاً روی پوست حساس بهتر تحمل می‌شود.

هشدار/احتیاط — در بعضی افراد ممکن است در روزهای اول کمی سوزش یا قرمزی گذرا ایجاد شود؛ استفاده را با یک روز در میان و مقدار کم شروع و در صورت تحمل، به مصرف روزانه افزایش دهید.

فرمولاسیون‌های حاوی جو دوسر کلوئیدی (Colloidal Oatmeal)، دکسپانتنول (Panthenol)، آلانتویین (Allantoin) یا آلوئه‌ورا به آرام‌کردن سوزش، خارش و قرمزی کمک می‌کنند و برای فازهای تحریک حاد پوست حساس گزینه خوبی هستند.

هشدار/احتیاط — اگر سابقه حساسیت غذایی به جو دوسر یا ترکیبات گیاهی خاص دارید، قبل از مصرف روی بخش کوچکی از پوست تست پَچ انجام دهید.

کرم یا پمادهایی مانند پیمکرولیموس (Pimecrolimus) و تاکرولیموس (Tacrolimus) که بیشتر برای اگزما و درماتیت در نواحی حساس مثل صورت و پلک‌ها استفاده می‌شوند و می‌توانند در افراد با پوست بسیار حساس، خارش و التهاب را بدون ریسک نازک‌کردن پوست تا حدی کنترل کنند؛ مصرف فقط تحت نظر متخصص پوست توصیه می‌شود.

پماد یا کرم‌های استروئیدی با قدرت پایین، مثل هیدروکورتیزون ۱ درصد، برای دوره‌های کوتاه در فاز التهاب حاد یا درماتیت همراه با پوست حساس به‌کار می‌روند و قرمزی و خارش را سریع کاهش می‌دهند، اما نباید طولانی‌مدت و خودسرانه استفاده شوند.

آنتی‌هیستامین‌های خوراکی در مواردی که خارش و سوزش همراه با واکنش‌های آلرژیک یا کهیر وجود دارد، می‌توانند به کاهش احساسات ناخوشایند روی پوست کمک کنند و معمولاً به‌صورت کوتاه‌مدت و طبق دستور پزشک تجویز می‌شوند.

اگر حساسیت پوستی همراه با بیماری‌هایی مثل روزاسه یا اگزما باشد، درمان دارویی اختصاصی آن بیماری (مثل ژل مترونیدازول یا سایر داروهای روزاسه) طبق نظر متخصص پوست انجام می‌شود و با کنترل بیماری زمینه‌ای، تحمل‌پذیری پوست هم بهتر می‌شود.

فیشال‌های پزشکی با تمرکز بر آبرسانی، ماسک‌های آرام‌بخش و ماساژ بسیار ملایم بدون بخار داغ، بدون لایه‌برداری خشن و بدون تخلیه تهاجمی کومدون‌ها، می‌توانند احساس خشکی و کشیدگی را کم کنند و برای پوست‌های حساس، در صورت انجام توسط تیم مجرب، نسبتاً ایمن باشند.

در افرادی که علاوه بر پوست حساس، قرمزی پایدار و رگ‌های ریز سطحی روی گونه‌ها و بینی دارند، لیزرهای عروقی غیرآسیب‌زننده می‌توانند به کاهش قرمزی کمک کنند، اما حتماً نیاز به ارزیابی دقیق نوع پوست، تست نقطه‌ای و تنظیم محافظه‌کارانه انرژی توسط متخصص دارند.

پیلینگ‌های بسیار سطحی با اسیدهای ملایم مثل لاکتیک اسید با غلظت پایین، فقط در افراد منتخب و پس از ترمیم نسبی سد پوستی، می‌توانند برای بهبود بافت و تیرگی خفیف پوست استفاده شوند؛ انجام آن فقط باید در محیط پزشکی و با آماده‌سازی و مراقبت بعد از کار دقیق صورت گیرد.