پرسش‌ها

بله، حتماً. «چربی» (Oil) با «رطوبت» (Water) متفاوت است. پوست شما می‌تواند هم‌زمان چرب اما «دهیدراته» (کم‌آب) باشد. اگر مرطوب‌کننده نزنید، پوست برای جبران کم‌آبی، چربی بیشتری تولید می‌کند و وضعیت بدتر می‌شود. بهترین انتخاب، استفاده از مرطوب‌کننده‌های فاقد چربی (Oil-free) و بر پایه آب است.

حداکثر دو بار؛ صبح و شب. شستن بیش از حد صورت، سد دفاعی پوست را از بین می‌برد و باعث می‌شود غدد چربی برای محافظت از پوست، فعالیت خود را دوچندان کنند (اثر بازگشتی). اگر در میانه روز احساس چربی کردید، به جای شستشو، از کاغذهای جذب‌کننده چربی (Blotting paper) استفاده کنید.

لزوماً غذاهای چرب نه، اما غذاهای با «شاخص قندی بالا» (مثل شیرینی، نان سفید و فست‌فود) و لبنیات تأثیر مستقیم دارند. این غذاها سطح انسولین خون را بالا می‌برند که باعث تحریک هورمون‌های مردانه و افزایش ترشح چربی می‌شود. تحقیقات نشان داده رژیم غذایی کم‌قند می‌تواند آکنه و چربی پوست را کاهش دهد.

میزان ترشح چربی پوست در ساعت ۳ صبح به اوج خود می‌رسد (ریتم شبانه‌روزی بدن). در طول خواب، این چربی روی هم انباشته می‌شود و چون صورت با بالشت در تماس است و تمیز نمی‌شود، صبح‌ها احساس سنگینی و چربی زیادی روی پوست دارید.

تنها در صورتی که ضدآفتاب نامناسبی انتخاب کنید. ضدآفتاب‌های سنگین و روغنی منافذ را می‌بندند. اما ضدآفتاب‌های مخصوص پوست چرب (Fluid یا Gel) که برچسب «Non-comedogenic» (غیرکمدون‌زا) دارند، نه‌تنها باعث جوش نمی‌شوند، بلکه از اکسید شدن چربی پوست در برابر آفتاب و تیره شدن صورت جلوگیری می‌کنند.

نیاسینامید (تنظیم ترشح چربی)، سالیسیلیک اسید (پاکسازی عمقی منافذ)، خاک رس یا کائولین (جذب چربی سطحی) و رتینول (تنظیم بازسازی سلولی) بهترین دوستان پوست چرب هستند. ترکیب این مواد در روتین روزانه می‌تواند براقی پوست را به حداقل برساند.

بله. استرس باعث ترشح هورمون کورتیزول می‌شود. گیرنده‌های غدد چربی پوست به کورتیزول حساس هستند و با افزایش آن، تولید چربی را به شدت بالا می‌برند. به همین دلیل است که در دوران امتحانات یا فشارهای عصبی، پوست چرب‌تر شده و بیشتر جوش می‌زند.

در پوست چرب، تقریباً تمام نواحی صورت (پیشانی، بینی، گونه‌ها و چانه) فعالیت بالای غدد چربی را نشان می‌دهند و براق هستند. اما در پوست مختلط، چربی فقط در ناحیه T (پیشانی و بینی) متمرکز است و گونه‌ها معمولی یا حتی خشک هستند.

اندازه واقعی منافذ ژنتیکی است و نمی‌توان آن‌ها را کاملاً حذف کرد، اما می‌توان ظاهر آن‌ها را کوچک‌تر کرد. وقتی منافذ از چربی و سلول‌های مرده پر باشند، بازتر دیده می‌شوند. با استفاده منظم از لایه‌بردارها (BHA) و رتینوئیدها، منافذ تمیز شده و جمع‌تر به نظر می‌رسند.

زمانی که رنگدانه‌های کرم‌پودر با چربی طبیعی پوست (سبوم) و اکسیژن هوا ترکیب می‌شوند، واکنش شیمیایی رخ می‌دهد که باعث نارنجی یا تیره شدن رنگ آرایش می‌شود. استفاده از پرایمرهای مات‌کننده و اسپری فیکس می‌تواند مانع از تماس مستقیم چربی با مواد آرایشی شود.

ضروری نیست اما بسیار کمک‌کننده است. یک تونر ملایم (بدون الکل) می‌تواند باقی‌مانده چربی و آلودگی را که شوینده نتوانسته پاک کند، از بین ببرد و pH پوست را تنظیم کند. تونرهای حاوی چای سبز یا اسید سالیسیلیک برای این نوع پوست عالی هستند.

اگر چربی پوست شما ناگهانی و شدید شده (به‌خصوص در سنین بالا)، یا همراه با علائم مردانه مثل ریزش مو و موهای زائد است، و یا اگر جوش‌های کیستی و دردناک دارید، باید برای بررسی هورمونی به پزشک مراجعه کنید.

نوشیدن آب مستقیماً چربی را کم نمی‌کند، اما با هیدراته نگه داشتن بدن، از خشک شدن عمقی پوست جلوگیری کرده و مانع از تولید چربی جبرانی می‌شود. همچنین به دفع سموم بدن کمک می‌کند که می‌تواند بر شفافیت پوست مؤثر باشد.

خیر، توصیه نمی‌شود. پودر بچه معمولاً حاوی تالک و عطر است که می‌تواند منافذ را مسدود کرده و باعث ایجاد جوش شود. به جای آن از پودرهای فیکس بی‌رنگ (Translucent powder) که مخصوص صورت طراحی شده‌اند و حاوی سیلیکا هستند استفاده کنید.