اگزما (آتوپیک درماتیت)

یک التهاب مزمن و عود کننده پوست که با خارش شدید، خشکی و قرمزی همراه است.

نشانه‌های کلیدی

۷ نشانه. عنوان‌ها یک‌جا روی صفحه‌اند؛ شرح هر کدام با یک لمس باز می‌شود.

  • خارش شدید (Pruritus)

    شدیدترین علامت؛ اغلب شب‌ها بدتر می‌شود؛ باعث میل مداوم به خراشیدن و همچنین عفونت ثانویه می‌شود

  • قرمزی و التهاب (Erythema)

    لکه‌های قرمز یا صورتی روی پوست روشن؛ بنفش یا قهوه‌ای روی پوست تیره؛ نشانه فعال بودن التهاب

  • خشکی و ترک پوست (Xerosis)

    پوست رطوبت طبیعی خود را از دست می‌دهد؛ بافت زبر و پوسته‌پوسته؛ اغلب قبل از التهاب ظاهر می‌شود

  • تاول‌های ریز و ترشح (Vesicles)

    تاول‌های کوچک پر از مایع در فاز حاد؛ با پاره شدن ترشح می‌کنند؛ بیشتر در صورت و چین‌های پوست

  • ضخیم‌شدگی پوست (Lichenification)

    در بیماری مزمن، پوست ضخیم می‌شود با خطوط برجسته؛ نتیجه خراشیدن مکرر؛ بیشتر روی دست‌ها و آرنج‌ها

  • چین‌های دنی-مورگان (Dennie-Morgan Folds)

    پلک‌های پایینی تیره و ضخیم با چین‌های مشخص؛ هایپرپیگمنتاسیون اطراف چشم؛ در کودکان شایع است

  • پوسته و دلمه (Crusting)

    تاول‌ها و فرسایش‌هایی را با خشک شدن پوسته تشکیل می‌دهند؛ ترشح و پوسته نشانه عفونت ثانویه محتمل

  • راهنمای نمایش شدت

    شدت اگزما بر اساس میزان قرمزی، تورم، خشکی، ترک‌خوردگی، خارش و درصد سطح پوست درگیر تعیین می‌شود. خفیف: کمتر از ۱۰ درصد پوست با قرمزی و خشکی خفیف؛ متوسط: ۱۰ تا ۵۰ درصد پوست با التهاب و خارش قابل توجه؛ شدید: بیش از ۵۰ درصد پوست یا وجود ضایعات عمیق، ترشح‌دار، عفونت‌دار و اختلال شدید خواب. پزشک با معاینه بالینی و در صورت نیاز با استفاده از سیستم‌های امتیازدهی استاندارد (EASI, SCORAD) شدت را ارزیابی می‌کند.

شباهت‌ها

۵ مورد
درماتیت تماسی (Contact Dermatitis)
لبه‌های مشخص و الگوی تماس (مثلاً جای ساعت)؛ پاچ تست مثبت؛ قبلاً تماس با آلرژن؛ بدون سابقه آتوپی خانوادگی
پسوریازیس (Psoriasis)
پلاک‌های قرمز با لبه‌های کاملاً مشخص و پوسته نقره‌ای ضخیم؛ بیشتر روی سطوح اکستانسور (آرنج، زانو)؛ سوزش به‌جای خارش
درماتیت سبورئیک (Seborrheic Dermatitis)
روی سر، صورت (چین‌های بینی-لب) و قفسه سینه؛ ظاهر چرب با پوسته زرد؛ خارش خفیف‌تر؛ بدون خارش شدید اگزما
اگزمای دست ناشی از شغل (Occupational Hand Eczema)
سابقه تماس شغلی با محرک‌ها؛ ارتباط زمانی با محل کار؛ فقط روی دست‌ها؛ تست مثبت برای آلرژن‌های شغلی
ایکتیوزیس (Ichthyosis)
پوسته‌های فراگیر شبیه پوست ماهی؛ غیرالتهابی؛ پایه ژنتیکی متفاوت (جهش FLG مجزا)؛ بدون خارش شدید اگزما

علائم خطر (ارجاع فوری)

۴ مورد. اگر هر کدام را دارید، به پزشک مراجعه کنید — شرح‌ها بسته‌اند تا فهرست یک نگاه بماند.

  • علائم عفونت ثانویه شدید

    درد، گرما، تورم و چرک سریع پیشرفت‌کننده؛ تب؛ لنفادنوپاتی؛ ممکن است به سلولیت، باکتریمی یا سپسیس منجر شود؛ نیاز به آنتی‌بیوتیک سیستمیک یا بستری شدن دارد

  • اگزمای شدید و گسترده ناگهانی در بزرگسال بدون سابقه

    شروع حاد در بزرگسال بعد از ۴۰ سالگی ممکن است نشانه بیماری سیستمیک زمینه‌ای (بدخیمی، سندرم پارانئوپلاستیک، اختلال غدد درون‌ریز) یا عوارض دارویی باشد؛ نیاز به بررسی کامل سیستمیک

  • مقاوم به درمان استاندارد

    بیماری مداوم علی‌رغم بهینه‌سازی درمان موضعی ممکن است نشانه وضعیت همپوشانی ناشناخته (درماتیت تماسی، گال، عفونت قارچی)، تشخیص نادرست، یا نیاز به تشدید به درمان سیستمیک/بیولوژیک باشد

  • اگزمای هرپتیکوم مکرر (ابرعفونت HSV)

    عفونت منتشر ویروس هرپس سیمپلکس روی پوست اگزماتوز؛ خطر ویرمی، آنسفالیت یا درگیری چند عضو؛ وزیکول‌های خوشه‌ای روی بستر اریتماتوز؛ تب؛ علائم سیستمیک

مواد مؤثره

۸ مادهٔ مؤثر

محل‌های درگیری

  • صورت
  • پوست سر
  • تنه
  • اندام‌ها
  • دست‌ها
  • پاها

چه کسانی بیشتر درگیر می‌شوند؟

۱ بخش
کودکان : شایع‌ترین گروه سنی (۱۰ تا ۲۰ درصد کودکان جهان)؛ ۸۵ درصد موارد قبل از ۵ سالگی شروع می‌شود بزرگسالان : ۲ تا ۱۰ درصد بزرگسالان؛ ۲۳.۶ درصد موارد
  • کودکان: شایع‌ترین گروه سنی (۱۰ تا ۲۰ درصد کودکان جهان)؛ ۸۵ درصد موارد قبل از ۵ سالگی شروع می‌شود
  • بزرگسالان: ۲ تا ۱۰ درصد بزرگسالان؛ ۲۳.۶ درصد موارد بعد از ۱۸ سالگی شروع می‌شود
  • جنسیت: شیوع بیشتر در زنان (به‌ویژه بعد از ۶ سالگی)؛ نوزادان پسر زیر ۱ سال ۳۰ درصد بیشتر مبتلا می‌شوند
  • نژاد: کودکان آفریقایی-آمریکایی بیماری شدیدتری دارند؛ بیشترین شیوع در آسیا
  • ژنتیک: ۷۰ درصد بیماران سابقه خانوادگی آتوپی دارند؛ جهش ژن فیلاگرین (FLG) عامل خطر اصلی است

نکات ایمنی مهم

۱ بخش

• کورتیکواستروئیدهای قوی طولانی‌مدت: ممکن است باعث نازک شدن پوست، تله‌آنژیکتازی و کبودی شوند؛ از استفاده بیش از ۲ هفته متوالی بدون نظارت پزشک خودداری کنید
• مهارکننده‌های JAK خوراکی: هشدار جعبه سیاه FDA برای خطر عفونت‌های جدی، لخته خون و بدخیمی؛ نیاز به نظارت آزمایشگاهی منظم (CBC، آنزیم‌های کبدی)
• دوپیلوماب: خطر افزایش‌یافته اختلالات سطح چشم (کونژنکتیویت، بلفاریت)؛ معاینات چشمی پایه و دوره‌ای توصیه می‌شود
• فتوتراپی: از داروهای فتوسنسیتایزر (تتراسایکلین‌ها، NSAIDهای دوز بالا) هنگام درمان با UV خودداری کنید

نکات بارداری/شیردهی

۱ بخش

در دوران بارداری و شیردهی، امولینت‌ها، سرامیدها، نیاسینامید و کورتیکواستروئیدهای موضعی خفیف تا متوسط عموماً ایمن هستند و استفاده کوتاه‌مدت از آن‌ها آتروفی پوستی ایجاد نمی‌کند. تاکرولیموس و پیمکرولیموس موضعی جذب حداقلی دارند و عموماً ایمن در نظر گرفته می‌شوند. کریزابورول (طبقه C) عموماً ایمن اما با احتیاط. مهارکننده‌های JAK (اوپادسیتینیب، باریسیتینیب، آبروسیتینیب) و بیولوژیک‌ها (دوپیلوماب) در بارداری از استفاده خودداری شود؛ اگرچه بیولوژیک‌های مونوکلونال به دلیل اندازه بزرگ (عبور ناکارآمد از جفت) روی پایه موردی بحث می‌شوند. کورتیکواستروئیدهای سیستمیک فقط در موارد شدید و تحت نظارت دقیق پزشک.

ملاحظات رگولاتوری

۱ بخش
کورتیکواستروئیدهای موضعی کلاس I-III (فوق‌قوی تا قوی) نیاز به نسخه دارند؛ کلاس IV-VII (متوسط تا خفیف) برخی بدون نسخه موجودند. تاکرولیموس، پیمکرولیموس،

کورتیکواستروئیدهای موضعی کلاس I-III (فوق‌قوی تا قوی) نیاز به نسخه دارند؛ کلاس IV-VII (متوسط تا خفیف) برخی بدون نسخه موجودند. تاکرولیموس، پیمکرولیموس، کریزابورول، روکسولیتینیب موضعی نیاز به نسخه دارند. تمام بیولوژیک‌ها (دوپیلوماب، ترالوکینوماب، نمولیزوماب) و مهارکننده‌های JAK خوراکی (اوپادسیتینیب، باریسیتینیب، آبروسیتینیب) نیاز به نسخه دارند و نیازمند نظارت متخصص. کورتیکواستروئیدهای سیستمیک برای استفاده معمول در اگزما توسط دستورالعمل‌های بین‌المللی منع شده‌اند.

پرسش‌های پرتکرار

آیا اگزما واگیردار است؟ آیا از طریق تماس منتقل می‌شود؟

خیر، اگزما (اتوپیک درماتیت) اصلاً واگیرنیست و از طریق تماس پوستی، استفاده مشترک از حوله یا لباس منتقل نمی‌شود. اگزما یک وضعیت التهابی با واسطه ایمنی است که ناشی از ترکیبی از عوامل ژنتیکی (مانند جهش ژن فیلاگرین)، اختلال عملکرد مانع سد پوستی و پاسخ ایمنی نابهنجار است. می‌توانید با فرد مبتلا به اگزما تماس داشته باشید بدون نگرانی از ابتلا.

چرا اگزمای من شب‌ها بدتر می‌شود؟ خارش شبانه چه دلیلی دارد؟

خارش شبانه اگزما به دلایل متعددی شدیدتر می‌شود: (۱) در شب حواس‌پرتی کمتر است و توجه بیشتری به خارش معطوف می‌شود؛ (۲) دمای بدن طبیعتاً در شب افزایش می‌یابد که باعث خارش بیشتر می‌شود؛ (۳) از دست رفتن رطوبت پوست (TEWL) در طول شب بیشتر است؛ (۴) سطح کورتیزول بدن که اثر ضدالتهابی دارد در شب کاهش می‌یابد. استفاده از مرطوب‌کننده غنی قبل از خواب، خنک نگه‌داشتن اتاق خواب و پوشیدن لباس‌های نرم پنبه‌ای می‌تواند کمک‌کننده باشد.

آیا اگزما قابل درمان قطعی است یا فقط کنترل می‌شود؟

اگزما (اتوپیک درماتیت) یک بیماری مزمن است که در حال حاضر درمان قطعی ندارد، اما با مدیریت مناسب کاملاً قابل کنترل است. تقریباً ۸۰٪ کودکان مبتلا تا بزرگسالی بهبود قابل توجهی تجربه می‌کنند یا علائم آن‌ها کاملاً برطرف می‌شود. در بزرگسالان، اگزما معمولاً به‌صورت دوره‌های فعال (فلر) و بهبودی (رمیشن) خود را نشان می‌دهد. با استفاده منظم از مرطوب‌کننده‌ها، اجتناب از محرک‌ها و در صورت نیاز درمان‌های دارویی، بیشتر افراد می‌توانند زندگی طبیعی و راحتی داشته باشند.

همه پرسش‌ها